تبليغاتX
بلندای آسمان آبی

بلندای آسمان آبی

بالای سر من،بالای سر تو، بالای سر ما... آسمان آبی عشق، آسمان صاف دل، آسمان خدا..

سلام سلام سلام

چه خبره! به به عاطفه خانم گل. اول بگو ببینم با این غول بی شاخ و دم کنکور چه کردی ؟ به سلامتی کنکور هم که دادی و خیالت راحت شد. امیدوارم که هر رشته ای علاقه مندی قبول بشی.

چه قدر اینجا گرمه. منم امتحانام همین امروز تموم شد. این طرفا پیدام شد. هر ترم خوش وخرم بعد از آخرین امتحان بار و بنه ام رو جمع می کردم و راهی ولایت می شدم اما این طور که بوش میاد مهندس باقری می خواد امسال تابستون منو از تو تقویم خط بزنه. ( مهندس باقری از استاد کار درست دانشگاهمونه ) 

چه قدر من تنبل شدم میدونید چند وقت اینجا نیومدم. باید آب شم برم زمین.

زیاد حرف زدم بریم سراغ مطلب امروز که از پیج فیسبوک دانش فضایی براتون می خوام بذارم.

میدونید نقاط مداری چیه؟


تصور عامه مردم بر این عقیده استوار است که اگر آنقدر از زمین دور شوی که مرز اتمسفر را پشت سر بگذاری و به اصطلاح وارد خلاء شوی٬ شرایط بی‌وزنی حاکم خواهد شد. اگر شما هم یکی از همان‌هایی هستید که چنین تصوری دارند لطفا در نگاه خود تجدید نظر کنید. واقعیت این است که با دور شدن از زمین٬ وزن فضانوردان و یا ماهواره‌ها کاهش می‌یابد٬ اما بی‌وزن نمی‌شوند. از این رو است که تمامی محموله‌های فضایی اعم از سرنشین‌دار مانند شاتل‌های فضایی و یا بدون سرنشین مانند ماهواره‌های اطراف زمین٬ باید دائماْ به دور زمین بچرخند تا سقوط نکنند.

چرخش دائم محموله‌های فضایی به دور زمین٬ نیروی گریز از مرکزی به وجود می‌آورد که با نیروی وزن آنها در آن مدار خاص برابر است. از آنجاییکه حالا دیگر می‌دانیم با دور شدن از زمین وزن هم اندک اندک کاهش می یابد٬ انتظار داریم سرعت چرخش محموله‌های فضایی دورتر از سطح زمین کمتر از سرعت چرخش آنهایی باشد که در نزدیکی زمین حرکت می کنند.

اجازه دهید موضوع را با طرح یک مثال دنبال کنیم. اگر شما روزی بتوانید سوار بر یک فضاپیمای سرنشین‌دار مانند
سایوز  روس‌ها شوید و راهی ایستگاه بین المللی فضایی در ارتفاع حدود ۴۰۰ کیلومتری زمین گردید٬ باید با سرعتی حدود ۲۹ هزار کیلومتر بر ساعت به دور زمین بچرخید تا سقوط نکنید. حال اگر کم کم ارتفاع خود را افزایش دهید و به حدود ارتفاع ۳۶۰۰۰ کیلومتری سیاره زیبایمان برسید٬ سرعت لازم برای سقوط نکردن به حدود ۱۱ هزار کیلومتر بر ساعت کاهش می یابد.

حال بگذارید یک خبر هیجان‌انگیز را نیز چاشنی این سطور نماییم. سرعت زاویه‌ای شما در این ارتفاع دقیقا برابر سرعت چرخش زمین به دور خود است. بنابراین اگر مداری که شما بر روی آن و در فاصله ۳۶ هزار کیلومتری زمین می چرخید بر فراز خط استوای زمین واقع باشد٬ از نظر شما و همینطور از نظر اعضای خانواده‌اتان٬ شما بر فراز زمین معلق ایستاده‌اید. حقیقت ماجرا اینجا است که شما در حال چرخش هستید منتها با سرعتی دقیقا برابر سرعت چرخش زمین به دور خودش .

خوب اگر قرار باشد که اعضای خانواده شما هر روز پیامی برایتان بفرستند٬ قطعا آرزو می کنند که شما سفر فضایی خود را روی چنین مداری برنامه‌ریزی کرده باشید. دلیل آن هم خیلی واضح است٬ چون آنها همیشه خواهند دانست که شما در کجای آسمان هستید و برای ارسال یک پیام رادیویی ناچار نخواهند بود که آنتن ماهواره‌ای خود را در چهارگوشه آسمان برای یافتن شما به حرکت درآورند.

                     

این دقیقاْ همان مزیت بزرگی است که ماهواره‌های مخابراتی برای ارسال امواج تلویزیونی و رادیویی از آن استفاده می‌کنند. به همین دلیل است که آنتن‌های ماهواره‌های مخابراتی را روی جهت خاصی ثابت نصب می نمایند. این مزیت بزرگ اما یک عیب بزرگتر از خود دارد. این مدار خاص که دارای چنین قابلیت بزرگی است منحصر به فرد است. یک دایره٬ درست بر فراز خط فرضی استوای زمین و به ارتفاع ۳۵۸۷۶ کیلومتری سطح دریاهای آزاد که باید پذیرای صدها ماهواره مخابراتی باشد.

از آنجاییکه ماهواره‌های مخابراتی باید امواج رادیویی بسیار پرقدرتی را به سمت زمین گسیل نمایند٬ نمی‌توان این ماهواره‌ها را خیلی نزدیک به هم قرار داد. همچنین این ماهواره‌ها چندان هم در جای خود ثابت نیستند و در اثر اغتشاشات مداری اندکی به شرق و غرب موقعیت خود منحرف می شوند. بنابراین برای پرهیز از تصادم ماهواره‌ها٬ عدم تداخل رادیویی و استقرار آسان یک ماهواره جدید٬ معمولاْ محدوده‌ای از این دایره را یک نقطه مداری نامیده و آن را به اولین درخواست کننده واگذار می نمایند. کشورها برای این نقاط مداری هیچ هزینه‌ای پرداخت نمی‌کنند اما داشتن چنین امکانی در فضا بسیار ارزشمند و استراتژیک است. از این رو است که نقاط مداری را دارایی ملت‌ها در فضا می‌نامند.

           

واضح است که معمولاْ بر سر این نقاط مداری در مدار زمین ثابت٬ جنگ و دعوای فراوانی بر پا است و دولت‌ها در کمین نشسته‌اند تا این دارایی با ارزش فضایی را از چنگ یکدیگر درآورند. خوب هرجا دعوا هست٬ قاضی هم وجود دارد. قاضی جهانی این کار بزرگ و پردردسر اتحادیه‌ای بین‌المللی است به نام اتحادیه بین‌المللی مخابرات راه دور٬  آی تی یو (ITU) که مقر اصلی آن در ژنو است.

                                               

این سازمان درخواست‌های دولت‌ها را برای نقاط مداری دریافت نموده٬ نقاط مداری را واگذار می‌کند و مراقبت می‌نماید که این نقاط مخصوصا آنهاییکه مشتری بیشتری دارند٬ خالی نمانند. از این رو وقتی کشوری موفق می‌شود یک نقطه مداری را تصاحب کند٬ مهلتی از آی تی یو دریافت می‌کند تا ماهواره مخابراتی خود را ساخته و در آن نقطه مداری قرار دهد.

اگر نقطه مداری پر طرفداری بدون دلیل موجه برای مدتی خالی باقی بماند٬ آی تی یو حق دارد که مالکیت کشور اول را لغو و نقطه مداری را به تملک کشور دیگری درآورد. این همان بلایی است که این روزها دارند سر یکی از سه نقطه مداری کشور عزیزمان در می‌آورند.

در حدود سال ‌۱۳۵۶ خورشیدی بود که ایران با تلاش فراوان و پیشدستی زیرکانه توانست سه نقطه مداری استراتژیک در مدار زمین ثابت را از آن خود سازد. نقاطی بسیار ایده‌آل که در موقعیت‌های ۲۶ ٬ ۳۴ و ۴۷ درجه شرقی قرار گرفته‌اند.

بلافاصله مذاکرات برای ساخت و پرتاب اولین ماهواره‌ی مخابراتی ایران با طرف‌های خارجی آغاز شد که باعث گردید نام ماهواره‌های زهره از سال ۱۳۵۶ خورشیدی بر زبان‌ها افتد. اما تمامی این طرح‌ها با پیروزی انقلاب اسلامی متوقف شد و آغاز جنگ تحمیلی نیز مزید بر علت گردید تا صنعت فضایی ایران رکودی ۱۵ ساله را تجربه نماید. در دهه‌ی ۷۰ میلادی، برخی از دولتمردان تلاش کردند تا مجدداً بحث ماهواره‌ی مخابراتی ایران را در اولویت قرار دهند.

 اما این بار بیش از تحریم‌های خارجی، مخالفت‌های داخلی سد راه فضایی شدن ایران گردید. نقاط مداری در حال از دست رفتن بودند و ایران مجبور بود از کشورهایی که ماهواره‌هایی در مدار زمین ثابت داشتند بخواهد تا ماهواره‌های مستعمل و در حال مرگ خود را به جایگاه مداری ایران منتقل نمایند تا ITU از نظر قانونی قادر به بازپس‌گیری این نقاط ارزشمند و استراتژیک از ایران نباشد.

هزینه‌های سرسام‌آور انتقال و نگه‌داری ماهواره‌های مرده در سه نقطه‌ی مداری ایران و اصرار کارشناسان مخابراتی ایران باعث شد تا نهایتـاً شورای اقتصاد و شورای عالی امنیت ملی در سال ۱۳۸۳ موافقت خود را با برگزاری مناقصه‌ای بین‌المللی برای خرید و پرتاب نخستین ماهواره‌ی مخابراتی ایران به وزارت پست و تلگراف و تلفن آن زمان اعلام نمایند. اما تحریم‌های بین‌المللی باعث شد تا علی‌رغم انعقاد قرارداد با یک شرکت روسی، زهره‌های یک تا سه همچنان به منزل خود نرسند.

حال با خبر شده‌ایم که نقطه مداری ۲۶ درجه شرقی که یکی از باارزش‌ترین نقاط مداری ایران است در شرف از دست رفتن می‌باشد. اما حقیقت ماجرا چیست؟ ماهواره‌های مخابراتی غیر از موقعیت فیزیکی که در نقطه مداری خاصی اشغال می کنند به دلیل قدرت بسیار زیاد امواج رادیویی که به سمت زمین گسیل می‌دارند٬ باید فاقد ماهواره همسایه تا شعاع خاصی باشند. چون در آن صورت تداخل امواج رادیویی باعث خواهد شد که گیرندگان امواج٬ با مشکلات عدیده‌ای روبرو شوند. بنابراین امکان دارد که کشوری نقطه مداری مطلوبی داشته باشد اما به دلیل وجود یک ماهواره مخابراتی در همسایگی قادر به عملکرد در محدوده خاصی از امواج رادیویی نخواهد بود.

گویا خالی ماندن نقطه مداری ۲۶ درجه برای مدت طولانی٬ از ماهواره‌ای با اصالت ایرانی٬ باعث شده است تا دندان طمع کنسرسیومی از شرکت مخابراتی کشور قطر و شرکت یوتل‌ست فرانسوی برای ارسال یک ماهواره مخابراتی در کنار گوش نقطه مداری ما٬ تیز شود. این ماهواره جدید که قرار است در سال ۲۰۱۳ به مدار ۲۵ و نیم درجه شرقی٬ یعنی دقیقا در همسایگی خیلی نزدیک نقطه مداری ایران اعزام گردد٬ قطعا باعث خواهد شد تا ماهواره قطری٬ فرانسوی و ماهواره مستاجر ما قادر نباشند از باند کی یو که برای ماهواره‌های مخابراتی خیلی هم مهم است به درستی استفاده کنند. همین موضوع باعث شده است که تیم قطری٬ فرانسوی جنجال جدیدی به راه اندازند که ایران حق ندارد یک نقطه مداری را برای مدتی چنین طولانی خالی از ماهواره‌ای که رسما در تملک خود است نگه دارد.

یران ادعا دارد که در این مدت دو ماهواره به نمایندگی از زهره٬ از نقطه مداری ایران استفاده‌کرده‌اند. اولی٬ ماهواره‌ای به نام PAS-5 متعلق به اینتل‌ست که یک شرکت آمریکایی است و دومی ماهوره‌ای متعلق به خود یوتل‌ست (طرف مقابل دعوای جدید با ایران) که در اجاره عرب‌ست٬ یک شرکت خدمات ماهواره‌ای از کشور عربستان سعودی٬ بوده است.

 عربستان سعودی نیز ادعای ایران را پذیرفته و قبول کرده است که طبق یک قرارداد مجزایی٬ بخشی از ظرفیت ماهواره‌ای که خود از یوتل‌ست اجاره کرده بود را به ایران و به نام ماهواره زهره اجاره داده است.

اما فرانسه مدعی است که در درجه اول عربستان اجازه انجام چنین کاری را نداشته است و در درجه دوم چنین عملیاتی نمی‌تواند متن صریح قانون را که می گوید٬ کشور مالک نقطه مداری باید استفاده از آن را با ماهواره در تملک خود آغاز نماید٬ تحت تاثیر قرار دهد.

به نظر می‌رسد تحرکات جدید و جدی‌ای نیز از طرف ایرانی آغاز شده است. این ماجرا هنوز به نتیجه قاطع و رأی نهایی نرسیده است اما در ظاهر امر شرایط ایران به عنوان یکی از طرف‌های این پرونده چندان قوی به نظر نمی‌رسد. دانش فضایی آرزو می‌کند که مسئولان سازمان فضایی ایران و همه دولتمردانی که به نوعی در این قضیه دخیل هستند٬ با توجه ویژه به این پرونده رسیدگی کنند و از به تاراج رفتن دارایی ایرانیان در فضا جلوگیری نمایند.


شهرام یزدان پناه، پژوهشگر، نویسنده و مدرس فناوری و دانش فضایی



+نوشته شده در سه شنبه 1390/04/14ساعت20:42توسط محمد | |

سلام!

خب خیلی وقته که نبودیم! بالاخره دیروز کنکور "کوفتی" رو دادیم رفت!  حالا میتونم بیشتر به اینجا برسم... البته فکر نکنم از بچه های قبل کسی مونده باشه...! از اونجایی که همه ی آدم ها با معرفت و علاقه مند هستند ، اینم عادیه و مهم هم نیست! بگذریم!

امروز میخوام یه کم از کنکور و اینا بگم!‌  بعدشم یه مقاله توی دانشمند خونده بودم که خیلی جالب بود واسم اونم میگم براتون!  راستش یه سری هم برنامه تو ذهنم هست! دوست دارم تابستون رو مسائل اجتماعی کار کنم و بهتون قول میدم یه سری آمار عجیب براتون از کارام بیارم... میخوام روی طرح یه پرسشنامه کار کنم که شاید یه نسخه ازش گذاشتم اینجا تا شما هم نظر بدید . بعد... میخوام مطالعات پزشکیمو افزایش بدم و یه قسمت زیست و پزشکی شایدم یه قسمت برای تست کنکورش و یاد دادن اینکه چه طوری فکر کنیم تا بتونیم همه چی رو جواب بدیم باز کنم... همینا دیگه... اسباب کشی هم داریم شاید کمی اختلال ایجاد کنه اما به حرفام عمل میکنم!

یه خسته نباشید خنک تو این حرارت تابستون به همه کنکوریای 90! که به جمع بدبختان اضافه شدن! یه سری هم به جمع بی سوادان! کلا کنکور ما کنکور سواد نیست... یه سری که به عشق رتبه خر میزنن!‌ یه سری هم میان که اومده باشن! ما هم میایم که به هدفمون برسیم اما حیف که یادمون میره هدف معنی نداره تو این سیستم! البته شاید پیر شدیم و تو این کنکورا پوسیدیم یه اتفاقاتی افتاد! کنکور امسال نه تنها کنکور سواد نبود بلکه تست هوش بود! به نظرم بد نیست 25 تا سوالم واسه تست هوش بذارن مثل قدیما. یا مثل آزمون تیزهوشانایی که واسه ورودی و اینا میدادیم... این هوشه بیشتر امسال یقه ی بچه های تجربی رو گرفت! توی درس زیست شناسی! فکر کنم جای اینکه به 50 تا سوال 37 دقیقه وقت بدن باید 67 دقیقه اینبار وقت میدادن! اصلا شبیه هیچ آزمون و هیچ کدوم از کنکورای چرت سالای قبل نبود! منبا خودم میگفتم اگه این شکلی مثل کنکورای قبل بیاد زیر200 میشیم 100٪! و همه تعجب کرده بودیم! البته دعا میکردیم سخت باشه تا ما بهتر نتیجه بگیریم چون با خیلی چیزای عجق وجق سر و کله زدیم و هزاران تست... شاید بالای میلیون... اما خب ...!!! به هر حال نسل آموزشی بدبختی بودیم! هر تغییری که سازمان سنجش خواست روی موشای آزمایشگاهی دوره ی ما امتحان کرد! سال چهارم و کوفت و زهرمار و زهر عقرب و چیزای دیگه!!

بگذریم!!

همه ی مناسبت های این مدتی که نبودم مثل عید مبعث و روز پدر و روز مادر و ولادت ها و تولد ها مبارک! با شهادت و مرگ و میرم کاری نداریم!

ارادت داریم!

بریم سر داستان خودمون!


دنیارو کی به وجود آورد...؟! خب فکر کنم همه ی ما میگیم خدا در هفت شبانه روز و اینا... اما خب به همین سادگی هم نیست مخصوصا برای اونایی که خدا رو قبول ندارن! بعدشم خب خیلی عجیبه که خدا خودش چیه و چه جوریه و ... چه زمانی اومده... چه زمانی خلق کرده... آیا از ازل بوده...؟ ابد بی نهایته...؟ خب یه جورایی آدم میمونه... این مقاله تقریبا یه جورایی فقط اثبات کرده که خدا دنیا رو به وجود اورده.

قصه از اینشتین شروع شد تقریبا 100سال پیش که نظریه ی نسبیت و مکانیک و کوانتومی رو مطرح کرد. معادله های اون نشون داد که جهان در حال گسترشه و اینشتین میگفت که پس کیهان باید یه شروع و یه شروع کننده داشته باشه. اما چون نمیتونست قبول کنه این مسئله رو پای یه عامل به اسم "عامل فرضی" رو وسط کشید که وجود یه حالت پایدار برای جهان رو تضمین میکرد؛ جهانی که نه شروعی داشت و نه پایانی! دیگه خیالش تخت شد که دنبال خالق و زمان خلق نگرده! اما "ادوین هابل" نشون داد که دورترین منظومه های کیهان در حال دور شدن از هم هستن و اینشتین هم پذیرفت و نظریه ی "مه بانگ" نامیده شد و به گفته ی اینشتین زیباترین و ساده ترین نظریه در شرح چگونگی پیدایش جهانه. حالا بحث زمان هم وارد دایره شده بود. و میگفتن که زمان هم با وقوع خلقت شروع شده. ماده و انرژی و زمان و فضا در یک لحظه "از یک هیچ فراتر از فضا و زمان" به وجود اومدن. اینشتین توی کتاب "جهان،آنگونه که من میشناسم" درباره ی این هوش برتر نوشته :"نظم قوانین طبیعی چنان هوشی را به نمایش میگذارد که در مقایسه با آن تمام تفکر و عملکرد نوع بشر تلاش عبث و ناچیزی بیش نیست. هر کسی که به طور جدی در وادی علوم فعالیت میکند، متقاعد میشود که یک روح واحد و متمایل به قوانین هستی وجود دارد. روحی بسیار فراتر از روح انسان و با چنان عظمتی که ما با توانایی ناچیز خود باید در مقابل آن زانو بزنیم..." یکی از دانشمندان به نام "پنزیاس" که در این زمینه فعالیت داره گفته : "کشف ما این است که جهان از هیچ به وجود آمده و در واقع خلق شده است." پنزیاس همراه "رابرت ویلسون" به خاطر کشف تشعشعات کیهانی جایزه ی نوبل گرفتن. ویلسون در جواب این سوال که آیا واقعا نظریه ی مه بانگ وجود یک خالق رو اثبات میکنه گفته: "قطعا باید کسی ماشین هستی را روشن میکرد! بدون شک این نظریه شروع خلقت را آن طور که در کتاب های آسمانی آمده به اثبات میرساند..."

                              

به نظر من این قسمتش واقعا شگفت انگیزه حتما بخونید... یه تمثیل جالب و ساده...

این آبپاش باغبونا رو دیدید که سرش یه افشانک قابل تنظیم داره؟ وقتی بچرخونیدش و بذارید روی حالتی که آب رو کاملا پخش کنه میبینید که آب مثل یه پودر تو هوا پخش میشه و شاید به زمین هم نرسه و اگه کمی دیگه بچرخونید میبینید که آب با سرعت زیاد و در امتداد یه خط بیرون میپاشه وبنابراین اگه بخوایم آب متعادل باشه باید دقیق تنظیمش کنیم.

"اگر جهان ما کمی سریعتر رشد میکرد و در فضا پخش میشد (مثل همون آب آبپاش که از سوراخای ریز میومد) ماده به قطعات ریزی تبدیل میشد که با سرعت زیادی در فضا و همه ی جهات پخش میشد. اونقدر سریع که میلیون ها میلیون ذره گرد و غبار به سرعت در فضای لایتناهی پخش میشد و حتی یه ستاره هم به وجود نمیومد و برعکس اگر جهان کمی کندتر رشد میکرد ماده مانند یک قطره ی درشت آب از سر آبپاش خارج میشد و به خاطر نیروی جاذبه ی دگرچسبی مجددا به نقطه ای که ازش خارج شده بود برمیگشت. مثل قطره آبی که از شیر جدا نمیشه.

پس در صورتی که سرعت انفجار کمی زیاد بود ذرات ریزی به وجود میومد که نمیتونست مستعد این تکامل بشه و اگر سرعتش کم هم بود یک توده ی بزرگ بی جان و بی خاصیت ایجاد میشد و در واقع جهان به یک سیاه چاله ی بزرگ تبدیل میشد. شگفت انگیز اینه که حد بالا و پایین این سرعت خیلی به هم نزدیکه و دقتی فوق العاده لازمه تا بعد از مه بانگ چنین جهانی به وجود بیاد و این مسیرو طی کنه. اگر بخوایم دقت نیرویی که ماده رو در فضا پخش کرده (انرژی تاریک)  بیان کنیم باید بگیم که دقتی معادل 124 رقم اعشار داشته! این در حالیه که بهترین سازه ی مهندسی ساخت دست بشر ،تلسکوپ امواج گرانشیه که با دقت 23 رقم اعشار ساخته شده. بنابراین طراح کائنات یا همون عامل ناشناخته باید قاعدتا تریلیون ها تریلیون برابر بشر، بینش ،دانش، خلاقیت و قدرت داشته باشه...  دو دانشمند از دانشگاه استنفورد که منکر وجود خالق بودن در مقاله ای به نام "نتایج نگران کننده ی ثابت کیهانی" نوشتن که وجود انرژی تاریک بدون رخ دادن رخ دادن یک معجزه امکان نداره؛ به عبارتی یک عامل ناشناخته به دلایلی که بر هیچ کس روشن نیست در تاریخ کائنات دخالت کرده. (جالبه نه؟)

                           

با این توصیفات کسی که به وجود خدا معتقد نیست باید یه راه پیدا کنه تا عقیدشو توجیه کنه! مثلا متداول ترین توجیه اینه" بی نهایت جهان وجود داره و اینکه وضعیت تو یکی از این جهان ها اینطوری پیش رفته باشه خیلی عادیه!"  که البته علم این رو هم رد کرده. همه چیز در بی نهایت امکان تحقق داره و بر پایه ی ریاضی در مبحث بی نهایت ها حتما و حتما رخ داده. آیا همچین چیزی ممکنه؟ این هم باز یک خالق هوشمند نیاز داره تا محقق شده باشه...

+نوشته شده در شنبه 1390/04/11ساعت18:5توسط عاطفه | |

ماه، درخشان ترين جرم نوراني در آسمان شب است، انسان روي ماه قدم گذاشته است، مردم آهنگها و شعر هاي زيادي را در وصف ماه سروده اند و امروز، منجمان ديدگاه هاي جديدي درباره چگونگي تشكيل آن و اين که چه چيزي آن را منحصر به فرد مي سازد ارائه داده اند.

بر اساس اطلاعات جديدي که از ماه به دست آمده، اگر ديگر سيارات به اندازه ذره اي از شکل امروزي بزرگتر بودند ديگر زميني وجود نداشت که ماه را به خاطر زيباييش تحسين کنيم، همچنين در سيستم خورشيدي ما هيچ قمري بدين نوع که ماه شکل گرفته، وجود ندارد.

منجمان از تلسکوپ اسپيترز براي جست‌وجوي يک خوشه 500 ستاره‌يي استفاده كردند تا مدرکي براي برخوردي که ماه را ايجاد کند يافته اند.

 

اين تلسکوپ که از امواج مادون قرمز براي جست‌وجوي خود بهره مي برد اين امکان را به محققان مي دهد که ابرهاي گرد و خاک را که از تصادف هاي عظيم پديد آمده را بيابند سطح اين گرد و غبار ها از ستاره اصلي نور گرفته و گرم مي شوند محققان فرض مي کنند که 5 تا 10 درصد تمام قمرها به طريقي مشابه قمر زمين شکل گرفته است.

البته قمر زمين 30 تا 50 مليون سال بعد از خورشيد شکل گرفته است. زماني که شي‌اي به اندازه مريخ به زمين برخورد کرد يک ابر عظيم از گرد و خاک آزاد شد که ماه را شکل داد.

اگر اين نظريه درست باشد بايد مقداري از اين گرد و غبار در فضا باقي بماند که تلسکوپ اسپيتزر به طور غير مستقيم نشانه هايي از اين گرد و غبار يافته است.

+نوشته شده در شنبه 1390/02/10ساعت23:41توسط محمد | |

سلام به همه ی دوستان گرامی

اول از همه سال نو و سیزده رو به همه دوستان تبریک میگم امیدوارم که سالی شاد و پر از پیروزی داشته باشید.

باز هم امیدوارم که تعطیلات نوروز هم خوش گذشته باشه .

تبریک دوم هم البته با یک روز تاخیر ،که به بزرگواری خودتون ببخشید نتیجه ی مشغله زیاده، تولد دوست عزیزمون عاطفه خانم هست که آرزو می کنم در زندگی پیروز باشه.

عاطفه خانم تولدت مبارک

+نوشته شده در دوشنبه 1390/01/15ساعت21:22توسط محمد | |